उर्दीका मान्छे
बिर्खे अञ्जान

उर्दीका मान्छे

कसले लगायो उर्दी

र

उफ्रियो सडक भरी

कुर्कुच्चा बजारेर यत्तिका मानिस

कुन गन्तव्यमा पुग्न चाहान्छन् यी हुलहरू

के माग बोकेर आएका होलान् यी जथ्थाहरू

कुन दर्जाका होलान्

कुन जात धर्मका होलान्

बगुन्द्र सडकभरी फिजिएका मान्छे मान्छेहरू

सपनाको तुहिन चढेर

बर्षौ भो सपना बाडिरहेका मान्छेहरू

मान्छेलाई नै बलि चढाउँदै

मान्छेकै खेदो खनिरहेछ

हेर्नुस्

हिजोको हाम्रो इतिहास

जहाँ सहिदको तक्मा भिरेर

त्यागेका छन् आफन्तहरू

थापेर छातिमा सँगिन

या रेटेर आफ्नै गर्धन

यो माटोले आफ्नैको रगत नपिएसम्म

कहाँ आएको छ नयाँ बिहानी

कहाँ अस्ताएको छ निरङ्कुस एउटा क्रुर शासक

टुहुरो नबनाइ सन्तान

नपुछि अबलाको सिन्दुर

कैले नआउदो रहेछ

यो देशमा नयाँ ब्यबस्था। नयाँ कानुन

भ्रमको पर्चा छापेर

बर्षौ देखि गुम्राहा बनाउदै

निरीह अबोधहरूको रगत चुसेर

उक्लने गर्छन् सत्तामा

डकारेर आम मान्छेको पसिना

मान्छेलाई नै खच्चर बनाइरहेछन्

यतिबेला

म त्यो मान्छेको कुरा गरिरहेछु

जुन मान्छे

जोतेर बाझो खेत

बेलुका भोकै सुत्छ

हो म

त्यही मान्छेको कुरा गरिरहेछु

कुटेर बगरका गिटी

सधैं सधैं अभाब झेलिरहेछन्

महङ्गी बेरोजगार अन्याय हर्दम सहिरहेछ

हो पीडा

झेल्छन् झेल्छन्

अन्ततः झेल्नै नसकेर

खुसुक्क मर्छन्

सत्ता परिबर्तन भएको सुन्छु

ब्यवस्था नयाँ आएको सुन्छु

बिडम्वना

म कैले सुन्दिन

गरिवको आँसु पुछेको कुरा

अभावले डाँडा काटेको कुरा

बधशालामा तैनाथ बलिको बोका झै

कैलेसम्म यो देशमा

अस्तिरता भैरहन्छ अराजकता फैलिरहन्छ

खै

देख्दिन म पीडाको अन्त्य

कसले गर्छ सत्यको खोजी

र कुन उद्देश्यमा लम्कदैछ

यो हुलहरू यो जत्थाहरू

यो हुलमा आक्रोशको आँधी मात्र देखिन्छ

यो हुलमा बिद्रोहको आगोमात्र भेटिन्छ

मित्र

एउटा गोप्य कुरा

कसले उर्दी लगायो

र

उफ्रियो सडकभरी

कुर्कुच्चा बजारेर यत्तिका मानिस।

बिर्खे अञ्जान था न पा ६ मकवानपुर ।