एकै ठाउँमा मौसम अनुसारको कपडा र चट्पटे बेचि जिबन निर्बाह गरीरहनुभएका एक बृद्ध आमा,

जिवन चल्नलाई ठुलो ब्यबसायि होईन,सानै ब्यबसायि गरेर पनि आफ्नो जिवनयापन गर्न सकिन्छ । त्यसका लागि ब्यक्ति आफैले परीश्रम,लगनशिल्ता,धैर्यधारण र स्वाभिमान पनि हुन जान्नु पर्द छ । यदि आफ्नो लक्ष्यलाई अडिक राखेर निडरताका साथ अघि बढ्दै जाने हो भने एक दिन अवश्य सफल्तालाई आफ्नो हातमा पाउनेछौं । थाहा नगरपालीका वडा नं.४ चौतारा अबस्थित एक जना ५५(६० बर्षिय आमा कान्छि खत्रि जस्ताले बेरीएको कट्ेज भित्रको अगाडि भागमा चट्पटे र अर्काे पछाडि सानो तखतामा केहि कपडा बिक्रि गरीरहेको देखेउ । आमा कान्छि खत्रि बृद्ध अबस्थालाई पार गरीरहनु भएकोले बाहिरी काम गर्न सक्नु हुन्न र दिन कटाउने एउटा बाटो गरीराको छु भन्नुहुन्छ आमा खत्रि । पहिले खेतबारीमा प्रशस्त रुपमा तरकारीहरु उब्जनि हुने गथ्र्यो । टाढा(टाढा बाट घाँस,दौरा पातपतिङ्गर लेराउनु हुन्थ्यो । दुःख कष्ट पनि निकै पायौ तर पनी हार मानिनौ ।

आफ्नो बच्चाको भबिष्य पनि हेर्नै पर्यो । आमा खत्रिको हिजोको साहसले छाराहरु राम्रै स्थानमा रहेको बताउनुहुन्छ । बिहान उठ्नुहुन्छ , घर धन्दा सक्कीएर आफ्नो पसलमा पुग्नुहुन्छ र बेलुका आँखा देखुन्जेल सम्म पसलमा खुशि अनुहारमा चट्पटे बेच्दै बस्नुहुन्छ । उहाँले २०७९ मंसिर देखी यो ब्यबसायिकलाई अंगाल्नु भयो । केहि मात्रमा रकम जुटाउनुभयो र करिब १ लाख ५० हजार रुपैयाँ यो पसल संञ्चालन गर्नुभयो । अहिले दिनको ३ देखि ४ सय सम्म आमा कान्छि खत्रिको जिवन धान्न्य एउटा आम्दानिको स्रोत बनेको छ ।

पसलमा चट्पटे खान दैनिक १५ देखि २० जना सम्म आउने गरेका छन् । आमाले बनाउनु भएको पिरो अनि अमिलो मिस्सिएको चट्पटे,पानिपुरी कति मिठो छ है,भन्दै जिब्रो ट्वाक्क पड्काउदै मुखै रसाउने गरी खान्छन । त्यसो देख्दा आमा कान्छि खत्रि पनि खुशि हुदै सबै ग्राहकहरुलाई पालैपालो चट्पटे र पानिपुरी खुवाउँछिन् । अब अरु काम गर्न सक्दिन अरु काम भन्दा यसै काममा सहज भएकोले पछिका दिनमा पनि यसै चट्पटे पसललाई नै निरन्तरता दिने  आमा खत्रि बताउनुहुन्छ ।

आमा कान्छि खत्रिको शाहासलाई हामिले कदर गर्नुनै पर्छ । आजको दिन सम्म पनी उहाँ आफनै पौरखमा पेसा ब्यबसायी गरी जिबिका पार्जन गरीरहनुभएको छ । आमा कान्छि खत्रिको यो आँट,विश्वास,लगन्शिल्ता र मेहेनतले सम्पुर्ण पौरखी युबाहरुमा जागरुक बनाउने शाहास मिल्ने हामिले अपेक्षा राखेका छौं ।

थाहापाटी,