‘नलिखुट्टा भाँचिदा झाँक्रीको भर, जिन्दगीभरि अपाङ्गताको डर’
:- कुमार नेगी

मकवानपुरको थाहा नगरपालिका–९ रातोमाटेका सन्तोष विश्वकर्माको दाहिने नलीखुट्टामा समस्या आएको अहिले ८ महिना पूरा भयो । गत मंसिर ७ गते आफ्नै गोरुले कुल्चेर उनको नलीखुट्टामा समस्या भएको थियो । त्यस दिनदेखि उहाँ ओछ्यानबाट निस्किन सक्नु भएको छैन । ‘झाँक्रीलाई साँढे ३८ हजार दिइसकेँ, निको भएन’ गहभरि आँशु झार्दै उहाँले भन्नुभयो, ‘अब त अपाङ्ग नै हुने भएँ ।’

त्यसदिन सन्तोष गोठालो जानुभएको थियो । गोरु जुध्न थाले । जुध्दै गरेको गोरु छुटाउन तम्सिनुभयो । त्यहीबीच उहाँ गोरु जुधाइको चेपुवामा पर्नुभयो । घाइते भएर जसोतसो उहाँ आफ्नो घर त  पुग्नुभयो, तर त्यसपछि बाहिर निस्कन सक्नु भएन । 
‘सायद नलिखुट्टा भाँचिएको हुनुपर्छ, तर हामीसँग अस्पताल जाने पैसा थिएन । अहिलेसम्म डाक्टरलाई देखाएका पनि छैनौं ।’ छिमेकीहरुले उपचार गर्न लाखौं लाग्ने बताएपछि उहाँ झनै झस्किनुभएको थियो । 
त्यसपछि सन्तोषको श्रीमतीले झाँक्री बोलाइन् । झाँक्रीले रु. ४० हजारमा ठीक पार्छु भनेपछि ‘विस्तारै तिर्ने’ शर्तमा सहमति भयो । झाँक्रीको भर परेको ८ महिना वित्यो, तर निको भएन । उहाँको नलीखुट्टा सुक्दै गएको छ । 
झाँक्रीको भरमा पर्दा निको नभएपछि उहाँलाई छिमेकीले विजुलीको तेलले मालिस गरे ठीक हन्छ भनेर सल्लाह दिएछन् । ‘मैले त्यो पनि गरेँ, खुट्टा झन सुक्दै गयो । अब हाम्रो विचल्ली हुने भयो,’ सन्तोषले भन्नु भयो ।
सन्तोष अहिले २२ वर्षको हुुनुभयो । उहाँको २० वर्षीया श्रीमती गर्भवति छिन् । परिवारमा कमाउने कोही छैनन् । बिहानबेलुका खान धौधौ छ । खुट्टा ठीक भएर हिँड्न सके त तैतै दुखजिलो गरेर बाँच्न सकिने उहाँको भनाइ छ । 
नलीखुट्टा भाँचिदा अस्पताल जानु पर्छ भन्ने थाहा भए पनि गरिवीले छेक्यो । झाँक्रीको भर पर्दा अपाङ्गताको अवस्थामा पुग्न बाध्य हुनुप¥यो । सन्तोषको परिवारमा अहिले पीडैपीडा छ । ‘अझ दुःख त कसैले सहयोग नगर्दा लागेको छ, वडाले सम्म हेरेन,’ उहाँको दुखेसो छ । 
यो पीडाको खबर अलि टाढासम्म पु¥याइदिए सहयोग गर्न कोही मनकारी टुप्लुक्क आइहाल्छन् कि भनेर उहाँ बाटो हेरिरहनु भएको छ ।